و خدایی که در این نزدیکی است

سلام

__

* ریسمان سیاه و سفید

 

به من نگو که  چرا   از   نگاه   می   ترسم

که    از     تصور    روز    سیاه   می ترسم

مگو که سایه ی چشمم هنوز بر سر توست

که من زسایه ی خود ، گاه گاه می ترسم !

من و دو راهی  چشم  تو   و   هزار    حدیث

اگر   مرددم   ،   از   اشتباه    می   ترسم

چه   قطره   ها   که   ز پلک تو پایشان لغزید

عجیب    نیست  که  از   پرتگاه  می  ترسم

تو  که  به  عمق ٍ  مثل  واقفی  ؛ مپرس چرا

ز  ریسمان   سپید   و   سیاه  می    ترسم

 

      _ خلیل جوادی _

 

**به نظرم قشنگ اومد ! خیلی چیزا تو ذهنمه که بنویسم ولی فعلا سیستم نرمال نیست می ترسم قاط بزنه ! شاید وقتی برگشتم اصفهان بنویسمشون شاید هم وقتی که حس کردم کامپوترم حالش خوبه ! ولی خیلی دلم میخواد حتما بنویسمشون ... تا بعد ...

                                           بهشتی باشید

         

نوشته شده در جمعه 7/10/86ساعت 6:38 عصر توسط مائده نظرات ( ) |