و خدایی که در این نزدیکی است سلام نمی دونم چرا زندگی برای خیلی ها اینقدر سخته یعنی خودشون به خودشون سخت می گیرن ... از تمام قوانین موجود در جامعه شاکین ... به خیلی از مسئولین بی اعتمادن ... ناراحتن که چرا بهشون گیر می دن ... از قوانین راهنمایی ... اخلاقی ... شرعی ... قانونی ... حقوقی و حتی شخصی بقیه هم شکوه می کنن! از رو حرف مردم در مورد همه چی قضاوت می کنن ... غالبا هم جونند ها ... و اصلا همین هم جای تعجب داره ! یعنی یه جوون اونقدر تجربه داره که تمام این مسائل رو خودش به شخصه چشیده ؟ که اینقدر مطمئن اظهار نظر می کنه و به عالم و آدم گیر می ده و از درو دیوار شاکیه؟ یا از رو حرف مردم این حرفا رو تکرار می کنه و نظرش اینه که چون حق تو جامعه باید با مردم باشه ، پس حق داره شاکی باشه و به همه چی غر بزنه ! چون دونفر به همه چی اعتراض دارن و کشته مرده ی فرهنگ و آداب و آیین غرب شدن ، اینم باید همون کار رو بکنه ... چون غرب اینو میگه و اکثریت رفتن به طرفش پس درسته! چرا ما اینطوری فکر می کنیم واقعا ؟ چرا باور عموم رو درست ترین باور در نظر می گیریم ؟ اگه همه یه چیزو بگن اون چیز درسته ؟ به این معتقدیم که تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیزها؟ ولی من میگم خیلی وقتا _ نه همیشه ها _ اگه هیچ چیزی هم نباشه اون چیزک ها وجود دارن ... بهتر نیست بی خیال چیز و چیزک شیم و اون راهی رو انتخاب کنیم که تو نظر خودمون و خدا درست باشه نه در نظر عموم؟؟؟؟؟ تا شاید نظر عموم هم برگرده! یا حق
| Design By : Pichak |
Design
