تو که بروی؛

روزی هزار بار از آسمان خواهم بارید

و جاری خواهم شد

در چشم تمام دخترکان دل داده ی جهان

که روزی هزار بار بغض می کنند

*

تو که بروی،

هر روز باران خواهد بارید

و تمام شیرین های جهان سیاه خواهند پوشید

در عزای عشق

و در اِزای فرهادی که سهمشان نبود

*

تو که بروی،

من؛

 همین جا - توی همین اتاق - روی همین صندلی

گم می شوم

نوشته شده در یکشنبه 6/9/90ساعت 10:41 عصر توسط مائده نظرات ( ) |