و خدایی که در این نزدیکی است
...
مرا می بینی و هر دم ، زیادت می کنی دردم
ترا می بینم و میلم ، زیادت می شود هر دم
به سامانم نمی پرسی ، نمی دانم چه سر داری
به درمانم نمی کوشی ، نمی دانی مگر دردم
نه راهست اینکه بگذاری مرا برخاک و بگریزی
گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم
فرو رفت از غم عشقت دمم دم می دهی تا کی
دمار از من برآوردی ، نمی گویی برآوردم
...
دلم خوش بود که ... هیچ چی ...
                 بهشتی باشید